FY 2027 Budget Privilege Speeches and Session Extension

Mr. Speaker, I move to recognize the gentleman from ACT Teachers' Party List, the Honorable Antonio Tinio, to avail of the privilege hour.

The Honorable Antonio Tinio of Party List, ACT Teachers, is recognized. Please proceed.

Maraming salamat, Mr. Speaker.

Mr. Speaker, mga kapwa mababatas, at sa higit isang milyong guro sa buong Pilipinas na nagsisilbing pundasyon ng kinabukasan ng ating bayan,

isang mapagpalayang hapon po sa ating lahat ngayong National Teachers' Day.

Noong nakaraang buwan, formal nating binuksan ang National Teachers' Month.

Kinalampag,

at ng mga guro ang Kongreso upang ipanawagang itaas ang kanilang sahod patungong P50,000 a month

at itaas ang Personal Economic Relief Allowance o PERA mula P2,000 patungong P5,000.

Ngayong October 5, pinagdiriwang natin ang World and National Teachers' Day.

Pumilos ang mga guro sa lansangan.

Galing lang po ako doon kanina.

Kasama ko.

Pumilos sila para ipaglaban ang kanilang mga panawagan at karapatan.

Hindi sapat ang taonang selebrasyon ng Teachers' Day kung buong taon namang naghihirap ang ating mga guro sa ilalim ng kasalukuyang sistema.

Bilang kinatawan ng mga guro at bilang dating guro din,

naririto muli ako upang irehistro.

Irehistro ang aming mga panawagan.

Una, sahod itaas P50,000 dapat.

Noong June 30, 2025, unang araw ng 20th Congress,

finail ng kinatawang ito ang House Bill No. 203 para itaas ang entry-level salary ng mga guro sa P50,000 per month.

Sunod nating pinanukala ang House Bill No. 896 at 8969 para naman itaas din sa P50,000 na minimum na sahod ng mga guro sa private sector at higher education institutions.

Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa ito dinidinig ng Kongreso. Wala pa pong aksyon.

Ang mga pulis at militar, mahigit P49,000 sa month.

Ang natatanggap, at least P31,000 minimum salary, pero meron pa silang P10,000 per month na subsistence allowance.

Samantala, ang public school teacher, P31,705 a month ang natatanggap.

Wala pa rito ang mga kalta sa PhilHealth, GSIS, Pag-ibig.

Pulang ang sahod, kaya napipilitang mangutang.

Kaya marami rin sa mga guro, P5,000 lang ang take-home pay dahil sa pagbabayad sa mga utang na ito.

Mr. Speaker, kumataas ang presyo ng bilihin samantalang nakapako sa mababa na sahod ang ating mga guro,

gayon din ang mga manggagawa at kawaninang gobyerno.

Kagyat ang pangangailangan itaas ang minimum na sahod ng mga guro sa P50,000 kada buwan.

Pangalawa, pangalawang panawagan ang P2,500 na pera, hindi sapat, gawing P5,000.

Mr. Speaker, noong 2016 pa pinapanawagan ng mga guro na itaas ang pera,

personal economic relief allowance, patungong P5,000.

P2,000 pa ito huling itinaas sa kasalukuyang level na P2,000.

P2,000 pa po, ito huling itinaas sa kasalukuyang P2,000 sa month.

At yung pera na ito, hindi lang sa teacher, sa lahat ng mga government employees,

kasama yung mga kawanin natin dito sa house, pati yung mga kongresista mismo, tumatanggap din ito.

So all government employees.

Hindi katanggap-tanggap para sa mga guro at kawanin.

At yung pag- responders ng pamahalaan na matapos ang 17 years ay,

ayon sa nakapaloob sa 2027 proposed budget, P500 lang ang idadagdag dito.

Sa ilalim ng panukalang pambansang budget, may P11.79 billion na inilaan para itaas ang pera.

Tulad ng sinabi ko, sapat para sa P500.

Nasa isang makasaysayang punto ang kongresong ito at maging ang Marcos Jr. Administration,

didinggin ba ng kongreso at ng administrasyon ang lehitimo at makatarungang panawagan ng ating mga guro at lahat ng iba pang government employees

na itaas ang pera to P5,000 per month o ipapaku ba ng kongresong ito sa P500 increase lamang, gagawing P2,500 yung P2,000.

Noong nakarang linggo lamang, nagsumite ang kinatawang ito kasama ang Alliance of Concerned Teachers sa tanggapan ni Speaker Bojie D.

ng petisyon na may

320,000 na pirma para itaas sa P50,000 ang sahod ng mga guro at itaas ang PERA sa P5,000 kada buwan.

Mr. Speaker, nagawa ng Marcos Administration na paglaanan ng P40 billion para itaas ang subsistence allowance ng militar at pulis to P10,000 per month

nitong Fiscal Year 2026 sa General Appropriations Act ng 2026.

Bakit naman ngayon binabarat ang 2 million government employees sa panawagang itaas ang PERA?

Para maitaas, kailangan natin ng P70.77 billion para maabot yung P5,000 na hinihingi.

Maaring i-realign.

Ang P62.6 billion na LGU pork ng Presidente, for example, na napaka-kontrobersyal ngayon para punuan ang kulang para maitaas sa P5,000 ang PERA.

Pangatlo, sa araw na ito, kinukondina natin ang karahasan at pasismo ng administrasyon laban sa mga guro.

Nagsagawa ng mapayapang pagkilos ang mga guro sa Malacañang upang ipanawagan ang pagtaas ng sahod at pagtaas ng PERA. Magte-Teachers' Day pa naman, pero ano ang natanggap ng ating mga guro? Karahasan at paghablot sa mga hawak nilang mensahe at placard.

Hindi lang ito. Noong Agosto, hinaras ng PNP ang mga guro sa Bicol na nagsagawa ng regional leadership training and seminar bilang bahagi ng kanilang union, ACT Region 5 Union, sole and accredited negotiating agent ng lahat ng guro sa Region 5.

May mga pulis na direktang nag-message at tumawag sa mga guro. May pinapunta pa sa police station. Kinuha ang listahan ng participants at inisa-isa sila. Nitong Setyembre, habang ipinagdiriwang ang National Teachers' Month,

pinasok ng PNP ang opisina ng All UP Workers Union Manila-PGH at All UP Academic Employees Union Manila Chapter. Tinakot at binalaan ng mga pulis tungkol sa paglahok sa protesta sa anibersaryo ng batas militar noong September 21. Ang mga gawaing ito ay nagpapatotoo

sa sinumiteng memorandum ng PNP sa Kongreso during the budget hearings, kung saan isa daw sa best practices ng NCRPO ang conduct of police-community relations activities and community engagements to discourage groups and individuals from joining anti-administration protests and rallies.

Ibig sabihin, nakasulat na patakaran po ng PNP, sila mismo ang umamin na kasama sa gawain nila

ang paglapit sa iba't ibang mga organisasyon at individual para pigilang mag-rally,

ibig sabihin, para pigilan ang kanilang constitutionally guaranteed right na magtipon at magpahayag ng kanilang mga hinahing

sa gobyerno. Parang yung nangyari kahapon sa Mendiola. Dahas sa mga guro, kitang-kita po roon. Hindi lang tinulak sila kundi inagaw pa ng mga pulis ang kanilang mga placard. Nais talagang patahimikin ang mga guro sa pagpapahayag ng kanilang panawagan sa administrasyon.

Kahit ngayon po, tingnan ninyo ang Mendiola: nakabarikada po. May mga container van, may yero, may concrete barricades, may pulis, may barbed wire, may batuta at shield. Para pong kampo, parang nasa panahon ng gyera ang buong paligid ng Malacañang. Ganyan ba ang sinasabi niyan sa isang pangulong tila takot

sa sariling mamamayan at sa mapayapang pagpapahayag ng kanyang mamamayan? Kaya muli, kinukondina po natin ang karahasan, pananakot, pangharas, panunupil sa malayang pagpapahayag, pag-organisa at pagkilos ng mga guro at mamamayan. Ikaapat na panawagan natin ngayong araw: taasan ang budget sa edukasyon.

Sa National Expenditure Program, kinaltasan ng 5.3% ang budget para sa edukasyon. DepEd ang may pinakamalaking kaltas, 44.45 billion na budget cut. Pangunahing kinaltasan ang pondo para sa classrooms, pagbili ng textbooks at learning materials, at school-based feeding program. Walang pondong inilaan

para sa pagpapatupad ng ARAL Program at paglikha ng bagong plantilla positions para sa mga guro sa susunod na taon. Napakaliit din, wala pang 1%, ang dinagdag sa maintenance and other operating expenses, MOOE, ng mga pampublikong paaralan. Nasa 0.11% lamang ang dagdag sa operations budget para sa public elementary schools;

0.38% para sa junior high school at 0.33% sa senior high school. Kung tutuusin, budget cut ito dahil di hamak na mas malaki ang kasalukuyang inflation rate na mahigit 6%. Ganoon din sa state universities and colleges, may MOOE budget cuts, tapos may tinatayang 4.8 billion na unpaid free higher education deficiency from 2026 to 2027. Kung ngayon pa lang ay may mga guro na

naglalabas mula sa sarili nilang bulsa, bumubunot mula sa sariling bulsa sa kakapusan ng budget, paano pa kaya sa budget na ito for 2027 na proposed ng Marcos Jr. administration? Kaya ang panawagan ng mga guro, kabataan at taong bayan: itaas sa 6% of GDP ang budget para sa edukasyon. Sa kabilang banda,

mas malaki pa ang inaprubahang dagdag na budget sa DPWH ng Budget Amendments Review Subcommittee, 11.49 billion, kumpara sa dagdag na 8.1 billion sa budget para sa edukasyon. Imbes na pondo sa edukasyon at sa pagtaas ng sahod at PERA ng mga guro at kawani, inuna pang dagdagan

ng at least 100.44 billion ang tinatawag nating pork barrel ng mga politiko. Sa kabuuan, ang BARSC ay nagdagdag ng 116.32 billion worth of amendments; 100.44 billion dito

ay matatawag nating mga pork barrel amendments.

Ibig po sabihin, yung mga item na may discretion ang mga legislators mismo.

Nabanggit na natin, yung sa DPWH, kasama din yan, yung sa MAIFIP ng DOH, yung 24.97 billion ang dinagdag.

Yung AICS, 25.81. Yung Tupad ng Dole, nagdagdag ng 5 billion.

Yung LGSF, yung kontrobersyal na Local Government Support Fund, dinagdagan pa ng 4.09 billion.

Farm to Market Roads, 4.96 billion.

CHED, para sa mga scholarship.

Yung Tulong Dunong Program, 1.77 billion.

At iba pa.

Total, umaabot yan sa 100.44 billion.

At kailangan din banggitin, ang budget ng Kongresong ito mismo, House of Representatives, dinagdagan pa ng 5 billion.

Samantala, sinabi nga natin, kapos na kapos ang budget sa edukasyon, sa kalusugan, para sa mga paaralan, para sa mga ospital,

para sa ating government employees.

Kaya, bilang pangwakas, Mr. Speaker, hindi sapat ang salita at simpleng selebrasyon ng Teacher's Day.

Kailangan natin kumilos para talagang madama ng mga guro ang pagkilala at pagpapahalaga

sa pamamagitan ng paglaan ng sapat na budget para sa edukasyon,

pagtaas ng sahod at benepisyo,

at paggalang sa karapatan ng mga guro.

Patuloy na ipaglalaban at ipananawagan ang ACT Teachers Party List ng Alliance of Concerned Teachers

at ng malawak na hanay ng kaguruan, kasama ng iba pang government employees,

manggagawa at taong bayan ang sumusunod.

Pondo sa edukasyon, hindi sa korupsyon.

Itaas sa 6% of GDP ang budget para sa edukasyon.

Remove aral program from regular teacher's load.

Bigyan sila ng tamang kompensasyon.

Stop the attacks.

Hands off our teachers.

Respect their rights.

Makatao, inklusibo, at sapat na pondo para sa promotion ng mga guro.

Doon sa tinatawag na ECT.

Dagdag sweldo, hindi dagdag trabaho.

Sahod ng guro, itaas 50k dapat.

2-5 pera, hindi sapat. Gawing 5,000.

Maraming salamat po, Mr. Speaker, at sa kapulungang ito.

Higit sa lahat, Happy Teacher's Day at sa kamaong pagpupugay sa mga makabayang guro.

Ang guro ng bayan, tuloy-tuloy ang laban.

Maraming salamat, Mr. Speaker.

Thank you, Honorable Tinio, Majority Leader.

Mr. Speaker, I move to extend the privilege hour for another 60 minutes.

To allow the other members who registered from the Committee on Rules to avail of the privilege hour.

I so move, Mr. Speaker.

Is there any objection? The Chair hears none. Privilege hour is extended.

Majority Leader.

Mr. Speaker, I move to recognize the lady from Kabataan Party, Representative Rene Co.

for her interpellation or manifestation.

The Honorable Rene Co. is recognized. Please proceed.

Maraming salamat, Mr. Speaker.

At nandito po tayo upang magbigay lang.

Maikling manifestasyon ng suporta sa privileged speech ng kagalang-galang na Representative Antonio Tinio

para sa World Teacher's Day.

Napakahalaga ng papel ng guro para nga po buuwin ang kinabukasan ng bayan.

Naalam po natin na ang mayorya dyan, kabataan, pag-asa ng bayan.

At hindi po magagawa ng mga guro ang kakayahan.

Na ihulma ang kabataan kung sila mismo ay overloaded, underpaid, at ngayon nga po repressed

para ipaliwanag yung kanilang pagtingin na dapat po taasan na ang sahod ng mga guro.

Kinukundin na rin po natin ang nakikita nating patuloy na kawalan ng kongkretong suporta

ng gobyerno para sa mga guro at kawani ng sektor ng edukasyon.

Lalo na't pinagdiriwang

natin ang World Teachers' Day ngayong araw.

Taon-taon na lang po ba na ang regalo ng gobyernong ito sa ating guro ay ang pagkakait ng disenting sweldo

habang patuloy nilang pinapasan ang epekto ng kawalan ng maayos na pasilidad at sapat na pondo?

And even worse than that, narinig nga po natin yung nangyari hindi lang ngayong araw pero kahapon

na panggigipit sa kanilang hindi lang karapatan,

pero kalayaan din na magpahayag ng kanilang saloobin, kahirapan, at syempre panawagan

na 50,000 dapat ang base salary ng ating mga public school teachers

and syempre sa dulo nito ay makamit yung mas mataas na benepisyo

kasama ng mas mataas na budget para sa sektor ng edukasyon.

Hindi po katanggap-tanggap na lantaran ang paglustay sa bilyong-bilyong pondo para sa pork barrel.

Gaya po even ng confidential and intelligence funds, flood control projects na centralized

at hanggang ngayon hindi pa rin po klaro kung paano ibibigay yung mga standards, qualifications

para hindi po ito prone to abuse and corruption at kahit po ang barangay development program ng NTFL-CAP.

Subalit pagdating sa sahod ng mga guro at pondong pang-edukasyon,

laging sinasabi ng administrasyon na walang budget.

Mula sa kulangan,

sa higit 160,000 na silidharalan,

sa kulangan sa kagamitan ng pagtuturo,

hanggang sa mabigat na administrative burdens na ipinapataw sa mga guro,

walang karagdagang bayad.

Kaya po nananawagan kami sa Kongreso at sa Malacanang

na wakasan na ang pambabarat sa sektor ng edukasyon.

Kasama po ang Kabataan Party List,

ang sektor na inaalagaan ng mga guro na dapat isertify as urgent

ang panukalang 50,000 pesos.

Dapat ang entry-level salary para sa mga guro.

At syempre, itaas din ang pondo ng edukasyon,

gawin pong dapat katumbas ng 6% ng GDP ng Pilipinas.

Huwag nating gawing taonang palabas ang Teacher's Day

habang ang mga tunay na bayani ng ating silidharalan

ay patuloy na nanlilimos sa makataong sweldo.

Tuloy po ang ating panawagan,

pondo sa edukasyon at serbisyo,

hindi sa korupsyon at pasismo.

Maraming salamat, Mr. Speaker.

Thank you, Honorable Co. Majority Leader.

Mr. Speaker, I move to recognize the lady from Gabriela Party List,

the Honorable Sara Helago,

for her interpellation or manifestation.

The Honorable Helago is recognized.

Please proceed.

Maraming salamat, Mr. Speaker.

Isang palaban at mainit na pagbati rin ng pandaigdigan na araw ng mga guro.

Napakahalaga ng pakikiisa ng ating mga kinatawan,

mula sa mga distrito, sa mga party list,

pagtitiyak na nadadagdagan ang mas malakas na,

matibay na boses ng ating mga guro sa buong bansa

na nananawagan ng dagdag kita,

dapat P50,000 na entry-level monthly pay,

gayon din na hindi naman dapat dagdag trabaho.

Sa katatapos lamang ng mga rounds ng konsultasyon ng representasyon na ito,

tungkol sa pagpapatupad ng Anti-Violence Against Women and Children Act,

marami din pong mga nagpahayag na mga guro na nagsasabi na maski po sila ay mga frontliners din

sa paglaban sa abuso sa tahanan,

sa pagtitiyak na ang mga bata, ang mga estudyante, ang mga learners na nakakaranas ng domestic violence

o nakakaranas po ng isang tahanan kung saan exposed sila.

Sa ganung tipo ng karahasan sa loob ng tahanan,

ang mga guro din ang siyang una na tumutulong at nagtitiyak na marerefer sa nararapat na serbisyo ang ating mga bata

para makuha nila agad kung anumang legal, medical, psychosocial support ang kinakailangan.

Hindi lang para sa mga bata, kundi para dun sa mga kanila pong mga nanay

o kaya doon sa nakakaranas ng abuso.

At yung kanila pong ginagawa na yan, wala pong dagdag na compensation, wala pong dagdag na honorarium,

walang dagdag na allowance, talagang yung pagmamahal doon sa serbisyo.

Kinikilala po natin ang pagmamahal doon sa kanilang obligasyon, sa kanilang tungkulin, sa kanilang serbisyo,

pero nararapat lang naman na merong kinakailangan na kompensasyon doon sa natutumbasan na trabaho na ginagawa nila sa loob ng mga paaralan.

Hindi po sapat ang thank you, hindi sapat ang recognition.

Dapat merong solidarity through urgent action sa mga panukalang batas na matagal na nilang sinusulong dito.

Dagdag kompensasyon, dagdag allowance para sa kanilang personal economic relief.

Gayun din, yung mga issues tungkol sa mga class suspensions, kung panong hindi yan na maiipon sa mga guro ang iba't ibang mga gawain.

Dati, ang mga class suspensions, wala po talagang klase.

Ngayon, sila ho ay napipilitan o kaya naman biglang pinapapalit sa iba't ibang mga modalities online.

E sila din naman mismo ay apektado ng iba't ibang mga calamities.

Kaya, ang araw na ito, mahalaga ho na tayong lahat magpapakita ng ating pakikiisa,

lalong-lalo na sa isang mahalagang issue na nabanggit ng representasyon mula sa ACT Teachers Party List.

Ang karapatan sa pag-oorganisa, ang karapatan sa asosasyon ng ating mga guro.

Mahalaga yan para hindi lang mas malakas ang kanilang panawagan, kundi sila mismo nagpapakita na sa kasaysayan,

ang dami na nilang tagumpay at mas marami pa silang maipapanalong laban.

Maraming maraming salamat, Ginoong Speaker. Mabuhay ang mga makabayang guro.

Mabuhay ang ating mga gurong Pilipino sa buong bansa. Maraming salamat.

Thank you, Honorable Ilago, Majority Leader.

Mr. Speaker, having no more interpellators,

I move to refer the speech of the Honorable Tinio to the Committee on Rules for its appropriate action.

Is there any objection? The Chair hears none. Motion is approved.

The speech of the Honorable Tinio as well as the manifestations of the Honorable Co and Honorable Elago

is referred to the Committee on Rules for appropriate action. Majority Leader.

Mr. Speaker, I move to recognize the gentleman from TUCP Party List, the Honorable Raymond Mendoza, to avail of the privilege hour.

The Honorable Deputy Speaker, Representative Raymond Democrito C. Mendoza of Party List, TUCP, is recognized. Please proceed.

Salamat [unclear], Speaker. Mr. Speaker, distinguished colleagues, mga kababayan, I rise today on a matter of personal and collective privilege concerning the Philippine fruit industry. For far too long, those who toil in our crop industries have been [unclear] to do

too much with so little. With [unclear] and often insufficiently targeted government support for research and development, and even less support for market development, promotion, and access, many of our farmers, growers, processors, exporters, have been left to fend for themselves in an increasingly competitive global market.

But we cannot ask them to carry this burden alone forever, Mr. Speaker.

The time has come for the government, and yes, tayo dito sa kongreso, to do much, much better.

It is time to stop asking our farmers to simply survive and start giving them the means to thrive.

Just recently, I had the honor of joining our Department of Agriculture, DA, at the Asia Fruit Logistica.

Asia Fruit.

Logistica, this September, in Hong Kong, where the Philippines returned, for the first time in nearly a decade, to one of Asia's most important fresh produce trade platforms.

Thousands of buyers, importers, retailers, distributors, growers, exporters, and logistic companies came together to build new partnerships and, of course, to find new markets.

We were there, under the invitation of the Filipino Banana Growers and Exporters Association, PBJA, and the Philippines Banana Council, Inc., the Durian Exporters Association of the Philippines, and soon, and bago lang, the National Mango Farmers and Stakeholders Federation, Inc., the Philippine Dragon Fruit Growers Association.

To open doors to our exporters and understand what international markets are looking for, and to demonstrate that Filipino farmers and producers can compete with the best in the world.

Indeed, Mr. Speaker, the Philippines has the fruit, the farmers, the markets, but our problem is not the lack of potential.

But we have not yet

built the system and provided the investment that will realize our fullest potential.

In Davao del Norte, Mr. Speaker, and other major producing areas, banana production has been affected by pests and diseases, climate-related stresses and gaps, and gaps in timely interventions.

Lower yields means less income for farmers.

Less supply means higher prices for consumers.

And when supply falls, our exporters can lose markets that took years to build.

Both desert bananas, such as the Lakatan, we're familiar with this, the Lakatan, the Senorita, the Latundan, as well as the cooking bananas, such as the Cardaba, the Sabah, and the Tinduk, have become more vulnerable to supply disruptions.

This is not only a banana industry problem or an agricultural issue, but a national competitiveness challenge.

Our mango industry, Mr. Speaker, also faces a serious growing challenge.

Despite the Philippine Carabao mango's long-standing reputation as a Guinness World Records now, as among the sweetest in the world,

our mango growers are battling the cecid fly,

or ang tawag diyan, kurikong,

a pest that leaves

unsightly brown,

scab-like lesions on the fruit, and if left unchecked, threatens to devastate as much as 80% of production.

This harsh reality has forced our growers to rely heavily on chemical pesticides, increasing production costs, while affecting both yield and marketability.

At this time, when competing mango production or producing countries such as Thailand and Vietnam are moving towards a stricter regulation and management of agrochemical use,

we need stronger research, safer intervention, and better technical support so that our farmers can protect the mango crop without sacrificing productivity, market access,

consumer confidence

For the long-term sustainability of this industry.

Again, we also have the palm oil.

Palm oil too is critical, critical not only to Davao, but to our own province of Cotobato and other areas of Mindanao,

where tens and thousands of hectares already have been identified as having a potential for palm oil development.

But we need,

the investment to unlock

it. An annual

allocation of 1 billion pesos for palm

oil development can help us

maximize the capacity of

existing palm oil

mills, expand production,

strengthen local value chain,

and connect smallholder farmers

to sustainable and reliable

market.

And most importantly,

to reduce

rural poverty

in areas where unemployment,

under-employment, and

instability continue to present

serious challenges.

Together,

we should turn Mindanao's

agricultural potential into a

lasting economic opportunity.

But we cannot

expect it.

Expect a world-class

agricultural export if we

do not make a

world-class investment in agriculture.

For fiscal

year 2027,

high-value export

crops program of that

department, the Department of Agriculture,

has an allocation of

about 2.794

billion pesos.

That is roughly 3 billion pesos.

3 billion pesos

enough for a country to compete in a

multi-billion dollar

global agricultural market.

Is it enough?

Well, according to

FAO, the Food and Agriculture

Organization,

and it will astound you,

Mr. Speaker,

in 2023, Indonesia exported

approximately 48 billion

dollars worth of agricultural

products. Thailand

exported 43 billion

dollars. Malaysia,

29 billion dollars.

Vietnam,

20 billion dollars.

And

our very own

Filipinas,

less than

6 billion dollars.

Indonesia exported

nearly nine times more

agricultural products than

the Philippines, and even

Vietnam exported

almost four times more

than us.

Again, our neighbors, our neighbors

have demonstrated what sustained

investment can accomplish.

They have invested in research,

built export industries, connected

farmers to global value chains.

For them, agriculture function

not merely as subsistence production

but as a competitive

economic sector.

So how long

will we continue to play catch-up?

And how long will

we ask our farmers to compete globally

while giving them

only the tools to compete

locally?

Every Filipino farmer

and the Philippine

fruit industry demand and deserve

better, especially from us,

Mr. Speaker.

Because if we truly want

a competitive Philippine fruit industry,

then we must find ways

and means to ensure a

significantly higher budget

for research, pest management,

climate-resistant

or resilient agriculture,

modern planting

technologies, farmer capacity

building, post-harvest facilities,

and export promotion and

global market intelligence.

But most importantly,

let us ensure

a meaningful role for farmers,

workers, industry,

government,

and local communities

in determining where

these industries go.

This is why

I look forward, not only

to the continued support

of DA or Department of Agriculture

but also to the President's certification

as urgent as promised

of measures that will establish

the institutions our industries

urgently need.

From the development authorities

such as the Philippine Palm Oil Development

Authority

to dedicated banana and mango

research centers,

all these are critical

to provide science,

coordination, technology,

and market intelligence

necessary to craft

comprehensive industry development

roadmaps and more importantly

to turn those roadmaps

from plans on paper

into a concrete programs,

investments, jobs,

and higher incomes

for farmers and workers.

Because, Mr. Speaker, through it all,

the Filipino farmer has survived

storms, droughts,

diseases, market shocks,

rising costs,

and changing markets.

What the farmer,

needs is a government

and industry ecosystem

capable of matching the courage

with science, infrastructure,

financing, technology,

market access,

and fair opportunities.

And the best measure

of this agriculture

success is by

how much farmers earn

and how many Filipino jobs

we create.

How much value we add

here and

how strongly the Philippines

competes abroad.

At this point, Mr. Speaker,

I'd like to thank Yusek Young

of Philip Young

of Department of Agriculture.

He's doing a great job.

High-value crop

on the second, number two,

which only has 600 million

for the crops of banana, mango,

as well as coconut.

I hope

we've asked it before in a budget hearing.

I hope we can,

increase this.

Todos to Yusek Philip Young.

And now,

together let us not only be

the house of people,

but the house of farmers

to build a Philippine fruit industry

that does not merely export

its harvest,

but Filipino enterprises

and excellence.

So that behind every Filipino fruit,

in every shelf around the world,

that there be a Filipino farmer

who earns more

and a Filipino family

that has a better future.

Because,

because our objective remains one

and the same.

We increase the value

of every fruit we produce

and the income

of every Filipino

who helps produce it.

Thank you.

Thank you, Mr. Speaker.

Mabuhay for the workers

of the fruit industry.

Thank you.

Thank you, Deputy Speaker Raymond.

Democrito Mendoza.

Majority Leader.

Mr. Speaker,

I move to refer the speech

of the Honorable Mendoza

to the Committee on Rules

for its appropriate action.

Is there any objection?

The Chair hears none.

Motion is approved.

The speech of the Honorable Deputy Speaker

Raymond Democrito Mendoza

is referred to the Committee on Rules

for appropriate action.

Majority Leader.

House Resolution 1501

Resolution requesting the Honorable Senate of the Philippines

for consent to extend the plenary session

of the House of Representatives

to October 12, 2026

for the purpose of considering the General Appropriations Bill

for Fiscal Year 2027

on third and final reading

by Representatives D. Faustino, Marcos, Libanan, and Sonsing Micaela Angela

To the Committee on Rules

Committee reports. Committee Report No. 654 submitted by the Committee on Higher and Technical Education on House Bill No. 11579. Committee Report No. 655 submitted by the Committees on Public Works and Highways, Appropriations, and Ways and Means on House Bill No. 11597.

To the Committee on Rules. Majority Leader.

Mr. Speaker, I move that we consider House Resolution No. 1501, and may I request that the Secretary be directed to read the title of the said resolution.

Is there any objection? The Chair hears none. Motion is approved. Secretary General is directed to read the title of House Resolution 1501.

House Resolution 1501, Resolution Requesting the Honorable Senate of the Philippines for Consent to Extend the Plenary Session of the House of Representatives to October 12, 2026, for the purpose of considering the General Appropriations Bill for Fiscal Year 2027 on Third and Final Reading.

Majority Leader.

Mr. Speaker, I move to adopt House Resolution No. 1501.

There is a motion to adopt.

To adopt House Resolution 1501.

All those in favor, say aye.

All those against, say nay.

The ayes have it.

House Resolution 1501 is hereby approved.

Majority Leader.

Mr. Speaker, I move that we transmit immediately House Resolution No. 1501 to the Senate of the Philippines.

Is there any objection? The Chair hears none.

Motion is approved.

Majority Leader.